توسعه-صغاد میتواند توتستان شود!

دو سال از فراخوان این وبلاگ برای راهکارهای توسعه صغاد میگذرد.اگرچه کم لطفی دوستان بیش از لطفشان بوده است و ما از نظرات همشهریانمان محروم بوده ایم!اما در این مدت بودند کسانی که با نظرات خود مرا دلگرم ساختند.

خیلی از دوستان نوشته بودند که تنها راه توسعه ،ایجاد سرمایه گذاری اقتصادی و تاسیس کارخانه و شرکت است.این دوستان توسعه را در این میدانند که خیابانها عریض و زیبا شوند و ساختمانهای چندطبقه ساخته شوند....!

برخی استفاده از مسوولان و نیروهای بومی را شرط توسعه دانسته اند .

برخی گفته اند تا شهرهای بزرگتر بودجه ما را میخورند پیشرفت نمیکنیم!

ولی متاسفانه هیچ کس از استعدادهای ذاتی صغاد سخنی نگفته!حتی کسانی نوشته اند مگر صغاد چی دارد که تو عاشقش هستی یا سنگش را به سینه میزنی؟!

برخی گفته اند اصلا تو تا حالا برای صغاد چه کرده ای؟و برخی گفته اند اصلا چکار میتوانی بکنی؟

در مجموع همه فکر میکنند باید یک منجی از آسمان بیاید و برایشان یک پول قلمبه بیاورد و شهرشان توسعه یابد!!!

اما نظر من:

اولا :باید فقط به داشته های خود متکی بود و چشم به یاری دیگران نداشت.

دوما:وجود وحدت برای توسعه مفید است اما در بسیاری از جاها فردی نخبه توانسته به تنهایی منطقه ای را زیر و رو کند.(توریست در بوانات فارس یا گرمه نایین)

سوما:توسعه باید بومی و مبتنی بر یک استعداد خاص باشد .هرچند در ابتدای راه ممکن است مورد مضحکه و تمسخر دیگران قرار بگیریم.اما باید ابتدا خود را به خوبی بشناسیم ویژگی منحصر به فرد خود را دریابیم و سپس در راه شکوفاییش تلاش کنیم.(محلات یا قمصر کاشان)

مثلا توتهای صغاد خوشمزه است.و هیچوقت درختهای توت در صغاد دچار آفت و سرمازدگی نمیشوند !

در صورتی که بقیه محصولات کشاورزی و باغی صغاد یا مرغوبیت کافبی ندارند یا اگر دارند به خاطر اقلیم سرد آن دچار آسیب جدی و ضرر کشاورز میشوند.

مثلا در اینجا میتوان پیشنهاد داد صغاد به یک توتستان بزرگ تبدیل شود.و کارگاههای کوچک صنایع تبدیلی و تخصصی در کنار آن ایجاد شود .با این کار میتوان به راحتی صغاد و ((توتستان صغاد))را در کل کشور و حتی جهان مطرح کرد.

سلام بر آنان که سر به سجده معبود ساییدند و چشم به زیبایی او دوختند.